پارت بیست و یک :
صدای قدمهایش در فضای کوچکی میپیچید و بازمیگشت. کجا بود؟
چیزی میان دستش بود. چشمانش نمیدید. پلک بر هم زد چند بار. کمکم تاری نگاهش از بین رفت. مشعلی در دستش بود، در دست ظریفش. به مچش یک دستبند داشت، دستبندی از طلا با دو سر قوچ شاخدار. شاخهایشان پیچدار در هم تابیده بودند. شعلۀ آتش مشعل در تاریکی دالانی نه چندان بلند، سایهای رقصان شکل میداد.
کسی هم داشت پشت سرش می
مطالعهی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۳۰ روز پیش تقدیم شما شده است.

لطفا صبر کنید...

مهدیه
1این بچه آسایشگاه چیکار میکنههههه؟؟؟؟ فک کنم پرستو قراره راهو نشونمون بده